Sterke toename administratieve detentie in 2011

Volgens cijfers van B’Tselem, ontvangen van de Israeli Prison Service (Israëlische Gevangenis Dienst), was er in 2011 een sterke toename van het aantal Palestijnse administratieve gevangenen in handen van Israël, van 219 in januari tot 307 in december. Negenentwintig procent van de gedetineerden werd vastgehouden voor zes maanden tot een jaar, 24 procent voor één tot twee jaar. Zeventien Palestijnen waren continu in administratieve detentie voor twee tot vier en een half jaar; een man wordt al meer dan vijf jaar vastgehouden. Aan het einde van 2011 hield Israël één minderjarige Palestijn in administratieve detentie.

Administratieve detentie is opsluiting zonder proces, bedoeld om te voorkomen dat een persoon een daad verricht die de openbare veiligheid in gevaar brengt. Volgens B’Tselem is zo'n detentie problematisch, omdat administratieve detentie niet bedoeld is om iemand te straffen voor een begane overtreding, maar om toekomstig gevaar te voorkomen, in tegenstelling tot een strafrechtelijke procedure. De wijze waarop Israël gebruik maakt van administratieve detentie is illegaal. Administratieve gedetineerden krijgen de reden voor hun detentie of specifieke beschuldigingen tegen hen niet te horen en kunnen zich er dus ook niet tegen verdedigen.

De gevangene Khader Adnan, 34 jaar, uit A’rabe bij Jenin, werd op 17 december 2011 gearresteerd. Op de tweede dag van zijn arrestatie ging hij in hongerstaking, als protest tegen de gewelddadige omstandigheden van zijn detentie en het gedrag van zijn ondervragers. Hij eet niet, drinkt alleen water en weigert alle mogelijke voedingsstoffen en transfusies. Dokters van Physicians for Human Rights (PHR) hebben toestemming gekregen om hem te bezoeken. Zij zeggen dat zijn gezondheid verslechtert en dat zijn leven in gevaar komt als hij de hongerstaking volhoudt.

Anat Litvin, directeur van de afdeling Israëlische gevangenen en gedetineerden binnen PHR zegt: "Het feit dat een persoon niet weet wanneer zijn detentie zal eindigen, noch de aard van de beschuldigingen tegen hem, maakt administratieve detentie ondraaglijk en vergelijkbaar met marteling. Adnans hongerstaking is duidelijk een gevaar voor zijn leven, maar moet ook gezien worden als een legitiem protest van een man die probeert zijn waardigheid te behouden jegens een grove schending van zijn fundamentele rechten als mens. "

Bron: B’Tselem en Physicians for Human Rights Israel