Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Column Eldad Kisch

Apartheid

25-05-2015

 

De apartheid heeft vele gezichten. In de discussie met buitenlandse vrienden moeten we altijd het onderscheid maken tussen wat er gebeurt binnen Israël en op de bezette Westelijke Jordaanoever. Binnen Israël is er best wat discriminatie tegen Arabieren te vinden, maar er is geen apartheid. De Israëlische Arabieren studeren aan dezelfde universiteiten als de Joodse studenten, de Arabische artsen werken in dezelfde ziekenhuizen als hun Joodse collega's (en worden vaak zeer gewaardeerd), de Arabische Israëli's worden in dezelfde ziekenhuizen opgenomen als de Joden. Misschien mag een Arabische Israëli niet overal wonen waar hij graag zou willen, maar dat is nog ver van apartheid.
De echte apartheid oefenen wij Joodse Israëli's uit op de onderdrukte Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever; daar zijn wegen die alleen bereden mogen worden door "de heren van het Land". Daar wordt nu een regeling voorbereid dat Palestijnen niet meer in bussen mogen reizen die ook gebruikt worden door settlers. Daar geldt recht, als dat die naam mag dragen, dat anders is voor de lokale bevolking dan voor de settlers/kolonisten, die onder de Israëlische rechtspraak vallen. Daar hebben we de beruchte administratieve hechtenis. Dat lijkt al meer op de apartheid die we kennen uit het Zuid-Afrikaanse verleden.
Toen Nethanjahoe de laatste verkiezingen weer won, hielden we ons hart vast. Werd er aanvankelijk nog gemijmerd over een regering op brede basis, samen met Herzog's Centrum-partij, dan werden deze fantasiën al snel de kop in geslagen door moeizame koehandels met nog rechtsere splinterpartijen, die het onderste uit de kan eisten en vaak ook kregen. En natuurlijk de orthodoxe partijen die voor duur belastinggeld zijn gepaaid. Altijd aangename regeringspartners, als hun hoge financiële eisen maar ingewilligd worden. Zo is er een broddellap ontstaan van 61 Knesset-leden – een zeer smalle meerderheid. Een opgeblazen aantal ministersposten moest vergeven worden en zo is een zeer rechtse regering ontstaan die niet de minste belangstelling heeft voor een werkelijke vrede.
Dat maakt ons niet blij. We wensen dit baksel geen lang leven toe.
Ook de tegenzin van deze regering tegen de suprematie van het hoge gerechtshof boven de engere belangen van de regeringsbesluiten voorspelt niet veel moois.

En net vandaag, voor die nieuwe zet op het apartheids-schaakspel met gesegregeerde bussen in werking zou treden, heeft felle kritiek van Gideon Sa'ar, oud-minister van binnenlandse zaken, en de meningen van de president van Israël, Ruben Rivlin en van Jitschak Herzog, leider van de oppositie, die allen hamerden op de funeste indruk die deze maatregel in de wereldopinie teweeg zal brengen, er toe geleid dat dit plan tot nader order wordt opgeschort. Zou het gezonde verstand zegevieren?