Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Column Eldad Kisch

Syrië en de rode lijn

16-09-2013

 

Van een afstand ziet het er allemaal veel enger uit. Nog op de valreep van onze vakantie in Nederland klonk het wapengekletter over Syrië verontrustend, hoewel ik dacht dat het best mee zou vallen. Terug in Israel troffen we serene rust aan, misschien was er wat meer geduw en gedrang bij verdeling van gasmaskers en het leger is in staat van paraatheid gebracht, maar dat is alles. Wat moet het Westen daar eigenlijk in die rotzooi? Er wordt al twee jaar een slachting aangericht zonder dat iemand zich er om bekommert.

 

Opvallend hoe snel het nieuws uit het Midden-Oosten oudbakken wordt – de gebeurtenissen van vandaag verdringen die van gisteren totaal. Ik hoef niet aan te komen met mijn vorige actuele column; die is werkelijk geheel achterhaald.

 

Het is vermeldenswaard dat de groep van vrouwen die actief zijn om Ilana Hammerman heen – eerst met het verzorgen van illegale dagjes uit voor Palestijnse vrouwen en kinderen naar het strand van Israel – nu een nieuw idee uitvoeren: de grens van de bezette gebieden, die officiëel niet toegankelijk zijn voor Israelische burgers, is gemarkeerd met grote rode borden. Daarop wordt ons in drie talen verteld dat toegang verboden is, en daarenboven uiterst riskant als we het desondanks toch doen.

 

De dames, waaronder mijn vrouw Annelien, hangen over deze borden doeken met vrolijke, kleurige letters, waarop vermeld staat dat het gebied niet toegankelijk is voor het leger, maar dat Israelische burgers hartelijk zijn uitgenodigd de Arabische dorpen te bezoeken (en te ondervinden dat de gemiddelde Palestijn niet bijt). Hoe lang het leger deze subversieve doeken laat hangen is niet duidelijk, maar deze daad is vereeuwigd op You-tube en circuleert vrolijk. Volgende week weer een ronde. Het is altijd een opluchting als ze weer veilig thuis is na zo'n escapade.

 

Onze Physicians for Human Rights bestaat 25 jaar en dat zal dezer dagen bescheiden gevierd worden met een samenkomst van staf en vrijwilligers. Het werk gaat gewoon door.