Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Column Eldad Kisch

Boycott en de rest

14-03-2014

 

De beweging van BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) begint duidelijk vrucht te dragen. Hoge regeringsfunctionarissen worden er zenuwachtig van en fulmineren op allerlei manieren. Zakenlieden zien de bui ook hangen; ze zijn beducht voor hun inkomsten en moedigen via reclameborden en advertenties Netanyahu aan om maar te tekenen, en niet omdat ze zo vredesgezind zijn. De details van een eventuele overeenkomst interesseren niemand, als er maar rust komt in de handel.

Moshe Arens, een bekende rechtse figuur, gooide het dezer dagen over een andere boeg. In Ha'aretz schreef hij een column, waar hij breeduit opgaf over het leed, nee, het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan door de BDS-beweging. Drommen Palestijnen zijn afhankelijk voor hun inkomen van de door ondernemende Israeli's belangeloos opgezette industrieën op de bezette Westelijke Jordaanoever. Daar worden salarissen betaald volgens Israelische normen. De weinig andere werkgelegenheden aldaar betalen veel minder. Ik weet niet of ik alles moet geloven wat Arens schrijft, maar het klinkt bijna als een filantropische opzet van de Israelische magnaten. En vergeet niet, schrijft Arens, de Arabierenvriend, dat hier Israeli's en Palestijnen schouder aan schouder werken, en de broederschap zodoende stevig bevorderen. Een paradijs op aarde. Verder mogen we niet vergeten dat al die vestigingen natuurlijk ook op de westelijke oever blijven na het tekenen van het vredesverdrag. Reken maar! Als al deze industrieën zouden moeten verhuizen naar de Negev bij succesvolle boycot, dan zouden al die Palestijnen op straat komen te staan, want ander werk is er nauwelijks. (Daar heeft hij gelijk in – wij, de Israeli's, zorgen er wel voor dat lokale intiatieven op de bezette westelijke oever zo grondig mogelijk worden tegengewerkt). Toch moest ik even denken over de gebruikte argumentatie. Toen Zuid- Afrika op de knieën werd gedwongen door boycot-acties tegen hun apartheidspolitiek, zouden er toen ook slijmerige stemmen zijn opgegaan dat de arme negers het gelag betalen? Vast wel. Het argument heeft iets geniepigs en draagt ook een kern van waarheid. De eerste klappen zullen terecht komen op de zwakste schakel. Zo is het nu eenmaal, maar uiteindelijk is daar het doel bereikt en in het verschiet hopen we toch op een betere toekomst voor onze regio, mede voor de Palestijnen.