Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Column Eldad Kisch

Intimidaties en knevelarijen

09-12-2011

 

Een gevoel van onbehagen bevangt mij als ik zie welke richting dit land, door mij eens vol overtuiging verkozen, inslaat.

Journalisten met een eigen mening over de politieke beslissingen van de regering, of die zich kritisch uiten over daden van de regeerders, inclusief hun financiële uitspattingen, worden geïntimideerd en bedreigd met het inhouden van subsidies aan hun werkgevers. Het melden van ongeregeldheden kan zelfs tot strafvervolging leiden, terwijl de kosten van een rechtszaak zo hoog zijn dat particulieren zich dat niet of nauwelijks kunnen veroorloven en de autoriteiten onbeperkte middelen ter beschikking hebben. Er is veel moed voor nodig om onder die omstandigheden tegen de stroom in te zwemmen. Sommige werkgevers, kranten en radiostations, zijn bang gemaakt, en ontslagen van te zelfstandige journalisten hangen in de lucht. Hoe moeten we hier verder zonder een onafhankelijke en vrije pers?

In elk geval wordt smaad nu ook zwaarder beboet, zonder noodzaak van enig bewijs dat de belasterde persoon financiële of persoonlijke schade van de aantijgingen heeft geleden.

 

Ilana Hammerman, de journaliste die de beweging in gang zette om Palestijnse vrouwen en kinderen een dagje uit te nemen naar de zee (die ze meestal nog nooit gezien hebben) als daad van publieke ongehoorzaamheid uit protest tegen de restrictieve maatregelen van de bezetting, is dezer dagen weer driemaal verhoord door de politie. Ze maakt helemaal geen geheim van haar bedoelingen, dus het is onduidelijk wat er zoveel te verhoren valt. Er wordt sterk overwogen om een aanklacht tegen haar in te dienen. Haar 'medeplichtigen', waaronder mijn echtgenote Annelien, hebben met naam en toenaam nu weer geadverteerd dat ze doorgaan met hun ongehoorzame gedrag.

 

Weldenkend links gaat dan wel de straat op om te betogen dat we de verkeerde kant op gaan, maar hoewel dit ons geweten goed doet, blijft het nut van deze demonstraties minimaal. Nethanjahoe ligt er niet wakker van. De opkomst voor cottage cheese of de hoge huurprijzen is altijd beter dan voor ideële belangen. Een vriend stuurde mij een foto van een duizendkoppige mensenmassa gedurende een demonstratie (ditmaal niet in Israel) waar zonder veel moeite elk gezicht zeer duidelijk herkenbaar uitvergroot kan worden. Big brother is watching you.

 

De verdeling van gasmaskers is in volle gang, nadat een paar jaar geleden juist was besloten ze allemaal terug te nemen. Wij kwamen nu ook aan de beurt, en omdat we een dagje ouder zijn, komen wij in aanmerking voor het model met ademhalingsbekrachtiging met hulpmotor. Weliswaar hebben we geen atoomschuilkelder, maar met dat gasmasker naast mijn bed voel ik me opeens een stuk veiliger.

 

En nu eindig ik op een positieve noot. In het noorden, niet ver van Kirjat Tiv'on, fungeert al enkele jaren een gemengd Arabisch-joods kleuterschooltje, Ein Bustan. Een particulier initiatief. Ze zijn net dit jaar begonnen met een eerste klas. Een van de actieve mensen daar is een jeugdvriend van onze dochter Kinereth, en ik heb beloofd om dit attractieve schooltje meer bekendheid te geven in Nederland. Veel meer informatie op hun website www.ein-bustan.org (zelfs met een Nederlandstalige afdeling). Deze instelling komt nu in de vuurlinie te liggen van rechtse elementen in de schoolinspectie, die Arabisch-joodse verbroedering als gevaar zien voor de joodse samenleving in Israël. Morele en financiële steun is natuurlijk altijd gewenst.