Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Column Eldad Kisch

Positief denken?

09-06-2015

 

Ik denk vaak over het feit dat ik zulke negatieve verslagen over Israël schrijf. Er gebeuren hier toch ook mooie dingen. Waarom niet benadrukken dat de Israëlische koeien de hoogste melkproductie ter wereld hebben bereikt. Ja, dat wisten jullie toevallig helemaal niet. En dergelijke vrolijke zaken. Ik krijg vaak berichten dat Joden de meeste Nobelprijzen verdiend hebben. Daar word ik dan wel even warm van van binnen, maar wat moet je er verder mee. Dan moet ik toch denken aan de journalist die onlangs schreef dat er miljoenen bruggen op de wereld gebouwd zijn, die ons allen trouw dienen. Tot er een instort: dat is nieuws! Dus terug naar de echte wereld.
Israël houdt zich nu bezig met de kleding die is toegestaan op scholen. Meisjes lopen hier in de zomer graag met ultrakorte shorts, zodat er veel meisjesbeen te zien blijft. Sommige scholen verbieden dit soort kleding, omdat dit aanleiding zou geven tot afleiding van de les en mogelijke opwinding bij de jongens (en de leraren?), sexuele intimidatie en zelfs verkrachting. De meisjes stellen dat het slachtoffer hier gestraft wordt, in plaats van de daders aan te pakken. Ik zou wel eens willen weten inhoeverre provocatieve kleding een rol speelt bij intimidatie en verkrachtingen. Is dat ooit onderzocht?
Van kleding naar sport. De voetballers van FIFA hebben meer invloed op Nethanyahoe dan de EU. De angst dat we niet meer mee mogen doen leidt tot concessies inzake de Palestijnen die niemand anders heeft kunnen afdwingen. Misschien moet de oplossing van onze problemen voortaan via de sportwereld lopen, en niet via de politiek. Basketball is ons volgende punt op de agenda.
Laatst bereikte ons het bericht dat een Nederlands schoolboek, uitgegeven door de firma Noordhof, wel heel eenzijdig en summier omgaat met het Palestijns-Israëlische conflict. Deze leerstof draagt niet bij tot begrip van de onstaanswijze van dit soort geschil dat al bijna een eeuw duurt. Het CIDI heeft bezwaar gemaakt tegen dit boek als leermateriaal.
Khader Adnan, een van de eerste Palestijnen die destijds de hongerstaking invoerde als protest tegen de administratieve hechtenis is een maand geleden voor de tiende maal gearresteerd, en begon meteen weer een hongerstaking. Hij weet nog steeds niet wat zijn beschuldiging is (dit is een van de dubieuze gebruiken bij de administratieve hechtenis), wat gerichte verdediging eigenlijk onmogelijk maakt. Hij zit in eenzame opsluiting en weigert medische begeleiding en medisch onderzoek. Zijn familie krijgt geen enkele informatie over zijn toestand. Dit geval wordt geheel stil gehouden om protesten uit de wereld te vermijden. (Hij is zojuist toch in een Israëlisch ziekenhuis opgenomen).
Khalida Jarrar, een uitgesproken lid van het Palestijnse parlement, is ook onder handen genomen door het Israëlische militaire recht, en zit al enkele maanden in administratieve hechtenis. Ze is te uitgesproken naar onze smaak. Dat past niet voor een Palestijnse.