Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Column Eldad Kisch

Een golf van hongerstakers

06-06-2014

 

Onder de Palestijnen bevinden zich personen die zich al maanden tot jaren in administratieve hechtenis bevinden. Dat wil zeggen dat ze geen bezoek krijgen, meestal geen contact mogen maken met een advocaat, en zeker niet weten waarvoor ze vast zitten, want dat is staatsgeheim, begrijp je. Dit is alles geheel en regle volgens het Israelische recht dat op de bezette Westelijke Jordaanoever heerst, en ik gebruik het woord 'recht' met enige aarzeling. Ik neem aan dat sommige van die gevangenen niet voor niets in de gevangenis zitten, maar daarentegen zijn er niet weinigen die na maanden vrijgelaten worden, zonder aanklacht, zonder excuus, zonder schadevergoeding. Donder maar op en geen woord, anders ga je weer de bak in.
De Palestijnen hebben kennelijk collectief besloten dat dit niet meer zo kan, en er is een golf van hongerstakingen gaande onder deze mensen. Dit hele verschijnsel wordt door de autoriteiten zo stil mogelijk gehouden, en getallen zijn officieel niet te krijgen, maar het begint nu zo uit de hand te lopen dat er sprake is van meer dan honderd Palestijnse hongerstakers, waarvan tussen de veertig en de zestig al zo ver heen zijn (meestal na veertig dagen staken) dat er gevaar is voor hun leven en dat er nu in bijna alle Israelische ziekenhuizen een paar van die stakers zijn opgenomen. De stakers zijn met handboeien en soms voetboeien aan hun bedden gekluisterd. Dit is medisch verboden, en mag pas onder zeer specifieke omstandigheden plaats vinden. Het gebeurt hier als routine. Dit alles onder zware bewaking, zodat dit niet geheim blijft. Delen van de gangen in gewone publieke ziekenhuizen zijn afgesloten, en het wemelt daar van bewakers, en dat kun je dus niet zomaar wegmoffelen. Bezoek mogen ze niet hebben, maar de flinke dames van "We do not Obey" en Machsomwatch proberen soms toch door te dringen om deze gevangenen te laten weten dat de wereld ze niet vergeet.
Ook sommige van mijn artsen van Physicians for Human Rights zijn betrokken bij deze stakers, wier leven nu in de gevarenzone is gekomen. De druk op de ziekenhuizen - dit zijn heel moeilijke gevallen die intensive care nodig hebben - is nu zo serieus dat zelfs de Israel Medical Association (geen vrienden van de Palestijnen, om het mild uit te drukken) zich gaat beraden over een regeringsvoorstel om gedwongen voeding in te stellen. Dit is medisch-ethisch onaanvaardbaar; een mens heeft autonoom recht om zelf te besluiten wat er met zijn lichaam gebeurt, en de verwachting is nu dat de IMA zich zal keren tegen elke poging om voeding onder dwang in te stellen. Dat is geen eenvoudige beslissing, want deze mensen zijn bereid zich voor hun vrijheid of hun rechten op te offeren. Als hier slachtoffers vallen zijn de gevolgen niet te overzien.