Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2015

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Colum Eldad Kisch

Uri Avnery 90! En nog steeds actief!

04-11-2013

 

Bij de lezers van De Brug heeft Uri Avnery geen uitgebreide introductie nodig. Ter gelegenheid van zijn 90-ste verjaardag was er op 28 oktober een bijeenkomst georganiseerd in de Tsavta-zaal in Tel Aviv. Het zal niemand verbazen dat in deze propvolle zaal de gemiddelde leeftijd onwaarschijnlijk hoog lag – ik was een van de jongsten met mijn 76 jaren.
 

Over Uri Avnery geef ik enkele gegevens uit zijn cv die ik niet kende. Hij werd in 1923 geboren als Helmuth Osterman, en toen hij 10 jaar oud was emigreerde zijn familie naar Palestina, nadat zij hadden ingezien dat er van Duitsland niet veel goeds te verwachten was. Hij sloot zich aan bij de Etzel (ook bekend als de Irgoen; een zeer rechtse militaire organisatie, die zich tot doel stelde de Britten uit Palestina te verdrijven en de Arabieren op hun plaats te houden). Hij brak later met de Etzel omdat hij niet kon instemmen met hun gewoonte om represaillemaatregelen te nemen tegen onschuldige burgers.
 

In de Onafhankelijksheidsoorlog van Israel werd hij zwaar gewond als soldaat van de Haganah, en vanaf toen begon zijn inzicht dat oorlogen tot niets leiden. Daar begon zijn carrière als vredesactivist. Op dat gebied werd hij een werkelijke voorloper en zijn vele contacten met Fatah, ook toen dat door Israel nog als illegaal werd gezien, zijn daarvan een levend voorbeeld. Zijn journalistieke activiteiten vervolgt hij nog steeds met verve.
 

De avond begon met voorlezing van een fragment uit Richteren, waar zijn overleden vrouw en partner in de strijd, Rachel, werd herdacht.Daarna werd een film vertoond met enkele hoogtepunten uit de onvermoeide inzet van Uri voor de vrede door middel van intensieve contacten met de Palestijnen en journalistieke openbaringen, vooral in het bekende – beter beruchte - blad HaOlam hazè, dat vele Israelische schandalen als eerste aan het licht bracht. Dit maakte Uri niet geliefd bij de officiële instanties.
 

De hoofdschotel van deze avond was een symposium met het onderwerp Bestaat Israel nog over 90 jaar? Als deelnemers werden uitgenodigd Shlomo Sand, Meron Benvenisti, Jitschak Livni, Talja Sasson en Uri zelf. Het voert te ver om alle, nogal uiteenlopende meningen hier weer te geven. De enig werkelijke pessimist was Sand, die het niet zag zitten, terwijl iedereen het er over eens was dat het de verfoeilijke bezetting is die ons uiteindelijk, en mogelijk van binnenuit, de das om zal doen. Dit zal dan hoofdzakelijk komen door het steeds meer inkrimpen van de democratie in Israel – een proces dat nu zich al duidelijk aan het aftekenen is. Het is dus zaak om ons te ontdoen van dit blok aan ons been, hoe sneller hoe beter.
 

Ook werd de tegenstelling 'twee staten – één binationale staat' breed uitgemeten, zonder dat daarover consensus mogelijk was. Op een symposium dat bijna twee uur duurde kwamen de orthodoxen natuurlijk ook aan de beurt voor een veeg uit de pan. Hun gevaar voor het democratische element in de staat Israel is al heel duidelijk. De orthodoxie is inherent niet democratisch. (Op dit moment speelt de orthodoxie een wat minder centrale rol want ze maken geen deel uit van de coalitie; toch kwam hun invloed wel heel sterk tot uiting met de enorme belangstelling van het publiek bij de dood van Rabbijn Ovadja Josef).

Uri vroeg de sprekers aan het begin van de avond om zich te concentreren op het onderwerp, en hem niet te veel lof toe te zwaaien, opdat hij niet naast zijn schoenen gaat lopen! Uri zelf blijft optimistisch – hij voorziet een ruim confederatief verband in onze regio. En die vrede gaat er komen, alhoewel, gezien de eerder genoemde gemiddelde leeftijd, de toehoorders in de zaal dat waarschijnlijk niet meer mee zullen maken. De avond werd afgesloten met passend gezang door een jonge, geëngageerde zangeres. Het geeft hoop dat er mensen als Uri Avnery bestaan, en dat ze de moed niet opgeven, zelfs op hun 90-ste!