Nieuwsbrief

 

Eldad Kisch

"Profiling"
Lees zijn column
 
Geef het andere Israël moed

Lees verslag 2016

Klik hier

 
 

Denk niet

'ik kan niets doen'

Klik hier

 

Hamas 'een lesje leren' is een grote vergissing

Hamas 'een lesje leren' is een grote vergissing

door Tom Segev

 

Kanaal 1 van de Israelische televisie zond zaterdag (27december) een interessante mix uit. De correspondenten deden verslag uit Sderot en Asjkelon, maar de beelden op het scherm kwamen uit de Gazastrook. Op die manier zond het tv-station onbedoeld de juiste boodschap uit: een kind in Sderot is hetzelfde als een kind in Gaza, en wie hen kwaad doet, is slecht.

 

Maar de aanval op Gaza vraagt niet in de eerste plaats om een morele veroordeling - hij vraagt om enkele historische gedachten. Zowel de rechtvaardiging die ervoor gegeven wordt als de gekozen doeleinden, zijn een herhaling van dezelfde aannamen die telkens weer fout zijn gebleken. Toch draait Israel deze langspeelplaat steeds weer af, oorlog na oorlog.

 

Israel valt de Palestijnen aan om ze ‘een lesje te leren'. Het is een uitgangspunt dat de zionistische beweging sinds haar begin heeft gekenmerkt: wij zijn de vertegenwoordigers van vooruitgang en verlichting, wij zijn verfijnd rationeel en moreel. En de Arabieren zijn een primitieve, gewelddadig ongeregelde bende, domme kinderen die moeten worden opgevoed en wijsheid bijgebracht. Natuurlijk met de methode van straf en beloning, net zoals je een ezel drijft.

 

Bombarderen

 

Het bombarderen van Gaza is ook bedoeld om ‘het Hamas-regime te liquideren'. Dit hoort bij een andere veronderstelling van de zionistische beweging sinds haar ontstaan: dat het mogelijk is om de Palestijnen te dwingen ‘gematigde' leiders te accepteren. Leiders, die hun nationale aspiraties opgeven.

 

Israel heeft, als gevolg daarvan, ook altijd geloofd dat Palestijnse burgers als je ze maar laat lijden, in opstand komen tegen hun nationale leiders. Deze gedachte is keer op keer fout gebleken.

 

Alle oorlogen van Israel zijn uitgegaan van nog een aanname die we van meet af aan hadden: dat we alleen maar onszelf verdedigen. ‘Een half miljoen Israeli's wordt onder vuur genomen', schreeuwde de kop van de zondagskrant van Jediot Achronot. Alsof de Gazastrook niet onderworpen was aan een langdurig beleg dat de kansen van een hele generatie op een leven dat het waard is te leven, heeft vernietigd.

 

Geen terreurorganisatie

 

Natuurlijk is het onmogelijk om dagelijks met raketaanvallen te leven, zelfs als haast geen plek ter wereld vandaag de dag leeft zonder een vorm van terreur. Maar Hamas is niet een terreurorganisatie die de inwoners van Gaza gijzelt. Het is een religieus nationalistische beweging en een meerderheid van de Gazanen gelooft in haar koers. Je kunt Hamas natuurlijk aanvallen en met verkiezingen voor de Knesset op komst, zou deze aanval misschien zelfs een voor een soort staakt-het-vuren kunnen zorgen.

 

Maar er is nog een historische waarheid om in deze context aan te halen: nooit sinds de komst van de zionisten in het land van Israel, heeft een militaire operatie de dialoog met de Palestijnen vooruit geholpen.

 

Gevaarlijk cliché

 

Het gevaarlijkste cliché is dat er niemand is om mee te onderhandelen. Dat is nooit waar geweest. Er zijn zelfs manieren om met Hamas te praten. Israel heeft de organisatie iets te bieden. Beëindiging van het beleg van Gaza en toestaan van bewegingsvrijheid tussen Gaza en de Westelijke Jordaanoever kunnen het leven in de Gazastrook herstellen.

 

Tegelijkertijd is het de moeite waard om de plannen af te stoffen die na de Zesdaagse Oorlog zijn gemaakt. Duizenden families uit Gaza zouden volgens die plannen worden geherhuisvest op de Westoever. Deze plannen zijn nooit uitgevoerd, omdat de Westoever was bestemd voor joodse kolonisatie. En dat is de schadelijkste van alle uitgangspunten.

 

Bron:Ha'aretz, 29 december 2008